Trust established in the year 2002. It is registered under Mumbai Public Trust Act 1950 – Registration no. E–3837, Pune, India.
Building Child’s Tomorrow – is our mission Statement. EN has constantly witnessed that these children carry a social stigma. EN wants to free these children of this burden and wants the society to accept them wholeheartedly. These children do not know much about the world other than the one in which they grow up. EN wants to show them the alternative mode of life, so that the child can come out of the filthy situations in which they live. EN wants to prevent a child from becoming a CSW or a pimp. We believe this is possible by promoting self–reliance and supporting activities that highlight the needs of the most vulnerable and distressed.
EN works for the children of:
"Child, give me your hand, so that I may walk in the light that you show me" – Mahatma Gandhi
A healthy and an enlightened child is a vision EN has as its core dream. Education, healthy environment, proper nourishment and affectionate supporters will make this dream come true. Though the circumstances around the child are not very bright as of today, we at EN want to brighten up every child's life by eradicating fear from his/her heart.
Our goal is to empower these children to become self–reliant and live a respectable life.
Our objectives are:
At the moment Eklavya Nyasa takes care and looks after 100 children. There are three centres (Somwar Peth, Shukrawar Peth and Dhayari) where these projects are carried out. We feel that the number of the workers is less compared to the workload. We will be highly obliged if the remuneration of the certain posts will be paid to us (to be appointed).
Down the memory lane the journey of Ekalavya Nyasa arouses reminiscences of the children from so many deprived strata of the society. Ekalavya Nyasa has its origin in Aamhi Yuva - an NGO based in Mumbai. It all started when Renu Gavaskar, a young enthusiast noticed children (all boys) between the age group of 12 to 18 years requesting her from behind the bars to come to their institution. The institution was David Sassoon Industrial School, Matunga, Mumbai. At that time the children were called delinquent kids. Currently, the word Delinquent is prohibited in the book of law. A most positive change in the world of children.
When Renu Gavaskar entered the institution a new world was open to her which she aptly calls as her Vidyapeeth (University). David Sassoon showed her the way to go ahead in this field. She continued going there for a span of 20 years. At the same time she started visiting many corporation schools in the area as well as all the seven branches (including David Sassoon) of the Children’s Aid Society. She fondly remembers that during those days so many young groups joined her. Aamhi Yuva, an NGO, was established to create a better world for the little ones.
"सकाळ सोशल फाउंडेशन" च्या अंतर्गत राबविण्यात येणाऱ्या सामाजिक उपक्रमांसाठी "सोशल फॉर ॲक्शन" हा ऑनलाईन वेबसाईट स्वरूपात नवा प्लॅटफॉर्म सुरु करण्यात आला आहे. या वेबसाईटला उत्स्फुर्त असा प्रतिसाद मिळाला. त्यातूनच स्वयंसेवी संस्था व देणगीदार यांना एकत्र आणण्यासाठी "सोशल फॉर ॲक्शन" क्राउड फंडींगसाठी नवीन डिजिटल प्लॅटफॉर्म ही संकल्पना उदयास आली. या उपक्रमात दर आठवड्याला एका स्वयंसेवी संस्थेची माहिती दिली जाईल. २ मे २०२१ रोजी, प्रसिद्ध झालेल्या पहिल्या भागात ज्येष्ठ समाजसेविका रेणुताई गावस्कर यांच्या दुर्लक्षित मुलांसाठीचा मायेचा आधार बनलेल्या "एकलव्य बालशिक्षण व आरोग्य न्यास" या संस्थेची माहिती घेतली. तसेच १६ मे २०२१ रोजी, प्रसिद्ध झालेल्या दुसऱ्या भागात अनेक दुर्लक्षित, शाळाबाह्य, माता - पिता यांचे छत्र नसलेल्या व निरीक्षण गृहातील मुलांसाठी "एकलव्य बालशिक्षण व आरोग्य न्यास" संस्था कशी वरदान ठरली याबाबत माहिती घेतली. दोन्ही लेखांमुळे महाराष्ट्रातून " एकलव्य बालशिक्षण व आरोग्य न्यास" संस्थेसाठी आर्थिक मदतीचा उत्स्फूर्त प्रतिसाद मिळाला असून, अनेक दानशूर व्यक्ती व संस्थांनी "एकलव्य बालशिक्षण व आरोग्य न्यास" संस्थेशी संपर्क साधला आहे.
*Click on the image to read the newspaper article
पण आर्थिक दृष्ट्या मागास, वंचित व शाळाबाह्य मुलांच्या समस्यांचा आवाका लक्षात घेऊन व त्यांना आवश्यक असणाऱ्या मदतीची गरज समजावून घेऊन कुडाळ, जि. सिंधुदुर्ग येथे साधारणपणे अडीच एकराची जमीन 'एकलव्य बाल शिक्षण व आरोग्य न्यास' संस्थेला देणगीदाराच्या माध्यमातून मिळाली आहे. या जागेवर मुलांचे व मुलींचे स्वतंत्र वसतिगृह, अनौपचारिक शाळा, कौशल्य विकास प्रशिक्षण केंद्र अशा अनेक वास्तू उभारायच्या आहेत. या वास्तू उभारण्यासाठी व वसतिगृहासाठी आवश्यक भौतिक साधने अशा साहित्यावर होणारा खर्च जास्त आहे. त्यासाठी निधी संकलन करण्याचे काम सुरु आहे. त्यामुळे "एकलव्य बालशिक्षण व आरोग्य न्यास" संस्थेला अजून अधिक मदतीची आवश्यकता आहे. त्याकरिता समाजातील दानशूर व्यक्ती व खाजगी कंपन्यांनी मदतीसाठी पुढे यावे असे या लेखाद्वारे आवाहन करण्यात येत आहे.
सध्या कुडाळ वसतिगृह व शाळा बांधकाम प्रकल्पाचे काम प्रगतीपथावर आहे. रोटरी क्लबच्या भक्कम पाठिंब्याने साधारण पन्नास मुलांना आरामशीररित्या बसून विविध सांस्कृतिक कार्यक्रमात सहभागी होता येईल, असा एक सांस्कृतिक हॉल बांधून पूर्ण झाला आहे. मुलींच्या वसतिगृहाचे बांधकाम जवळपास पूर्ण झाले आहे. लहान मुलांच्या वसतिगृहाचे बांधकाम प्रगतीपथावर आहे. पाण्यासाठी संस्थेने येथे एक बोअरवेल घेतले असून, बोअरवेलला पाणी सुद्धा चांगले लागले आहे. पण कुडाळला आठवड्यातून दोनदा वीज जाते अशावेळी बोअरवेल बंद पडून पाण्याची मोठ्याप्रमाणात गैरसोय होते. पाण्याची गैरसोय टाळण्यासाठी संस्थेला एका जनरेटरची गरज आहे. तसेच वसतिगृहाचा संपूर्ण परिसर तीन एकर जागेचा आहे. मुलांच्या सुरक्षिततेसाठी संपूर्ण परिसराला भिंतीचे कुंपण करणे आवश्यक आहे. याशिवाय वसतिगृहासाठी व सांस्कृतिक हॉलसाठी आवश्यक भौतिक साधने (बाके, पलंग) शैक्षणिक साधने व सांस्कृतिक साधने खरेदी करण्यासाठी संस्थेला मदतीची गरज आहे. रेणूताईंना इथे एकीकडे शिक्षण घ्यायला येणाऱ्या व दुसरीकडे संस्थेत राहाणाऱ्या अशा मुलांचं एक सुंदर घर निर्माण करायचे आहे. यासाठी एकलव्य न्यासाला आर्थिक मदतीची नितांत गरज आहे. समाजाच्या क्रियाशील पाठिंब्याशिवाय वंचित मुलांच्या विकासाचे ध्येय गाठणे अवघड आहे. कुडाळचा प्रकल्प लवकरात लवकर कार्यान्वित व्हावा यासाठी रेणुताई व त्यांचे सहकारी यांचे प्रयत्न सुरु आहेत. "एकलव्य बाल शिक्षण व आरोग्य न्यास" ही संस्था दानशूर व्यक्तींच्या देणगीवर उभे आहे. त्यासाठी गरज आहे सामूहिक मदतीची !
It is 6:00 am. Bharat wakes up. He looks around and finds his mother and her ‘partner' fast asleep. He tries to move about the only room where he and his mother live, very carefully. Because he knows that if he makes the slightest sound, his mother will wake up, and without asking him anything, she will just give him two tight slaps and lots of bad words. He reaches for his books and starts studying. Slowly and carefully turning pages. He feels extremely thirsty but doesn't dare to get a glass of water. Because the sound of water jug might just disturb his mother's sleep. After all, she has slept around 4:00 am, after attending to her last ‘customer'. Bharat's mother is a Commercial Sex Worker (CSW). She is an alcoholic too. Bharat is trying hard to concentrate on his studies, but even the soft sound of his books wakes up his mother and Bharat gets another dose of his daily beating! He doesn't complain. His mother's partner gets up and he too slaps him as hard as he can. They go back to bed. Bharat quietly goes back to study.
It is 10:00 am now. Bharat is starving. But he packs his school bag and heads for school. Bharat is a good student. In school, he tries to focus on his studies, but it's hard to focus with an empty stomach.
It is almost evening time. Bharat returns home. He is very hungry. His mother is at the door. She makes him go out and buy some snacks. Then, she and Bharat eat it. Mother does not even exchange a single word of warmth, instead abuses him whenever she can. Bharat is restless now. Because it is time for him to get out of the house as his mother may get a ‘customer' any time. He is too tired and exhausted. But he has no choice. He is out on the streets… waiting to go home and sleep when it is the ‘right' time.
